Çalışanlara sağlanan ulaşım yardımları, işverenler tarafından ücret politikasının bir unsuru olarak yaygın şekilde uygulanmaktadır.

Temel amaç, çalışanların işe geliş ve gidişlerine ilişkin ulaşım giderlerinin karşılanmasıdır. İşçilere ulaşım yardımı niteliğinde sağlanan menfaatler, nakdi veya ayni olması ve mevzuatta belirlenen şartlara bağlı olarak ücret niteliği taşıyabilmektedir. Ayrıca gelir vergisi yönünden istisna kapsamında değerlendirilmesi de şartlara bağlanmıştır.

Gelir Vergisi Kanunu uygulamasında, çalışanlara sağlanan yol yardımlarının hangi hallerde gelir vergisinden istisna edileceği açıkça belirlenmiş; uygulamaya ilişkin usul ve esaslar tebliğler aracılığıyla açıklanmıştır.

Bu düzenlemeler çerçevesinde, belirlenen tutar ve koşullarla sınırlı olmak üzere yol yardımlarının vergilendirilmemesi mümkün olup söz konusu sınırların aşılması halinde ise aşan kısım ücret olarak vergilendirilmektedir.

İşverenlerin, çalışan bağlılığını güçlendirmek ve çalışma barışını desteklemek amacıyla gönüllü olarak yol yardımı sağlaması, çalışan motivasyonunu artıran önemli uygulamalardan biridir. Ulaşım yardımları, özellikle büyük şehirlerde artan ulaşım süreleri ve maliyetleri dikkate alındığında, çalışanlar açısından kayda değer bir avantaj oluşturmaktadır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23'üncü maddesinde, ulaşım yardımlarına ilişkin gelir vergisi istisnasına dair düzenlemelere yer verilmiştir. İlgili maddenin birinci fıkrasının (10) numaralı bendi uyarınca, çalışanların toplu olarak işyerlerine gidip gelmelerini sağlamak için servis hizmeti sunulması suretiyle sağlanan menfaatlerin tamamı gelir vergisinden istisnadır. Bu sayede çalışanlara servis imkanıyla ulaşım yardımı ayni olarak sağlanmış olacaktır.

7194 sayılı Kanun ile, 01.01.2020 tarihinden itibaren elde edilen ücret gelirlerine uygulanmak üzere, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23'üncü maddesinin birinci fıkrasının (10) numaralı bendine ek bir düzenleme yapılmıştır. Düzenleme kapsamında, işverenler tarafından çalışanların toplu olarak iş yerlerine gidip gelmelerine yönelik taşıma hizmeti sunulmaması halinde, çalışanlara verilen toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçları için yapılan ödemeler dolayısıyla sağlanan menfaatler de gelir vergisi istisnası kapsamına alınmıştır.

31 Aralık 2025 tarihli ve 33124 sayılı Resmî Gazete'de (5. Mükerrer) yayımlanan Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 332) ile çalışanların iş yerine gidip gelmesi için sağlanan menfaatlere ilişkin istisna tutarı 2026 yılı için 158 TL olarak belirlenmiştir.

Çalışanlara toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının temini suretiyle sağlanan menfaatlere ilişkin istisnadan faydalanılabilmesi için aşağıdaki şartların yerine getirilmiş olması gerekmektedir:

* İşveren tarafından, çalışanların işe gelip gitmeleri için servis hizmeti verilmemesi.

* Ulaşım bedelinin toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının (İstanbulkart gibi) temini şeklinde yapılması,

* Yapılan ödemenin fiilen çalışılan günlerle sınırlı olması,

* Ulaşım bedelinin günlük belirlenen tutarı (2026 yılı için 158 TL) aşmaması,

* Toplu taşıma kartı, bileti veya bu amaçla kullanılan ödeme araçlarının teminine ilişkin harcamaların belgelendirilmesi.

Ulaşım bedelinin nakdi yardım niteliğinde çalışanlara sağlanması halinde ücret olarak kabul edilecektir. Bu durumda gelir vergisi istisnasından yararlanılması mümkün olmayacağı için işveren tarafından yapılan ulaşım yardımının tamamı gelir vergisine tabi olacaktır.

Ayrıca gelir vergisi istisnasından yararlanılması mümkün olan hallerde 158 TL'yi aşan yol yardımının yapılması halinde, aşan kısmın gelir vergisine tabi olması gerektiği unutulmamalıdır.

Sonuç olarak, çalışanlara sağlanan ulaşım yardımlarının gelir vergisi karşısındaki durumu, yardımın sağlanma şekline ve mevzuatta belirlenen şartların eksiksiz olarak yerine getirilmesine bağlıdır. İşverenlerin, uygulamada vergi riskleriyle karşılaşmamak adına yol yardımlarını ilgili Kanun ve tebliğlerde öngörülen usul, tutar ve belgelendirme esasları çerçevesinde planlamaları ve yürütmeleri önem arz etmektedir.